ما آدمها چقدر احمق هستیم، همیشه فکر می کنیم که خیلی زرنگ هستیم و باید سر طرف مقابلمون رو کلاه بذاریم . اما غافل از اینکه کلاه بزرگتری روی سر خودمون گذاشتیم.
حتی با خدا !!! به خدا قول می دیم و بعد ... ازش مهلت می خوایم و بعد ... .
اگه یکی بهمون یه چیزی بده حتی اگه بی ارزش باشه به خوبی ازش تشکر می کنیم، اما اون کسی رو که همه چیز به ما داده فراموش کردیم. یا بعضی وقتها انقدر مغرور می شیم و فکر می کنیم که بی نیاز هستیم . و اگه به کسی کمکی بکنیم فکر می کنیم که چکار بزرگی انجام دادیم چرا به این فکر نمی افتیم که چه کسی قدرت کمک کردن رو به ما داده .