صراط

هر روز به دنبال راهی

می رفتم و اما در انتها بود گمراهی

هر روز و هر لحظه ام پیکار بود

اما شکست پایان پیکار بود

در خیالم جنگ بهترین راه بود

جنگ مرا ضعیف و او را قوی می کرد

فکر می کردم که با نیروی خود می توان بر خود غلبه کرد

غبار غرور دیده هایم را گرفته بود

در میان راههای تاریک

لحظه ای پرده بالا رفت

کتابی را یافتم

قلم آن عشق بود و مرکب آن نور

دیگربرایم تاریکی بی معناست

بشنو ای دوست

اگر تو هم به دنبال راهی

هدایت را از آن کس بخواه که خود صراط آفرید

آن که صراط آفرید

هدایت هم آفرید